Piękne krajobrazy powiatu oraz bogactwo zabytków stwarzają wielkie możliwości rozwoju turystyki. Powiat Warszawski Zachodni położony obok Warszawy jest doskonałym miejscem relaksu dla zmęczonych wielkomiejskim gwarem warszawiaków. Stare dworki, pałace, miejsca historyczne, szlaki piesze biegnące przez Puszczę Kampinoską, wypoczynek nad wodą lub w siodle, to propozycje na zorganizowanie ciekawych wycieczek.

Około 33% powierzchni powiatu zajmuje Kampinoski Park Narodowy. Jego obszar charakteryzuje się bardzo urozmaiconą, jak na tereny nizinne, rzeźbą terenu. Krajobraz jest pełen kontrastów, w którym dominują wydmy i tereny bagienne. Flora Puszczy Kampinoskiej ukształtowana została w ciągu ostatnich kilkunastu tysięcy lat. W Parku występuje 51 gatunków drzew i 47 gatunków krzewów. Najczęściej występują: sosna, olcha czarna, dąb oraz brzoza. Na żyznych glebach rosną wielogatunkowe lasy liściaste złożone z dębów, grabów, lip i klonów. Na terenie Puszczy występuje około 16,5 tys. gatunków zwierząt. Największym z 50 gatunków ssaków jest łoś, będący symbolem Kampinoskiego Parku Narodowego. Liczne są też sarny, dziki i jelenie, a także bobry. Przedstawicielami drapieżników są m.in. kuny, lisy, jenoty oraz rysie, które po wielu latach nieobecności powróciły w puszczańskie stepy.

Wyjątkowa wartość Kampinoskiego Parku Narodowego polega na tym, iż posiada on nie tylko walory przyrodnicze, ale jest także prawdziwą skarbnicą dziejów narodowych. Na terenie Parku zachowały się liczne zabytki architektury: m.in. kościół w Kampinosie, dworek w Lipkowie, oraz mogiły i miejsca pamięci. Pejzaż Puszczy Kampinoskiej wielokrotnie był natchnieniem dla artystów i poetów. Z jej plenerów korzystają malarze, fotograficy, reżyserzy.

Kampinoski Park Narodowy odwiedza rocznie ok. 1 mln osób. Mają oni do dyspozycji 350 szlaków turystycznych, 200 kilometrowy tzw. Kampinoski Szlak Rowerowy, parkingi i pola wypoczynkowe. 

 http://bip.pwz.pl/385,turystyka-w-powiecie.html

ZABYTKI

     Przemierzając teren Powiatu Warszawskiego Zachodniego natrafimy na stare dworki, pałace, zabytkowe kościoły i miejsca historyczne.

GMINA BŁONIE

-         Kościół św. Trójcy w Błoniu, ufundowany w 1257 roku przez księcia Mazowieckiego Konrada II.

Posiada styl wczesnogotycki z elementami romańskimi. Przebudowywany był w stylu gotyckim, a później barokowym.

-         Klasycystyczny ratusz w Błoniu, zbudowany w latach 1842-1843. Spłonął w 1914 r., a 

gruntownie odrestaurowany  został w 1995-96 roku.

-         Dworek „Poniatówka” w Błoniu z połowy  XIX wieku.

-         W Passie – pałac klasycystyczny, wzniesiony po 1830 roku, a przebudowany ok.1840 r.

Zachowany został oryginalny układ pomieszczeń i detal architektoniczny. W tym samym wieku założono romantyczny park angielski.

   -     W Rokitnie – Kościół Wniebowstąpienia NMP, zbudowany w 1676 r., według projektu  

          Tomasza J. Belottiego – architekta Jana III Sobieskiego.

GMINA IZABELIN

-         Drewniana kaplica w Laskach w stylu zakopiańskim, zbudowana w latach 1922-25, według projektu Łukasza Wolskiego. Jest to budynek wzniesiony na planie prostokąta, z dachem uskokowym, o silnie wysuniętych okapach, w części zachodniej krytej dachówką, z wyodrębnionymi pawilonami mieszkalnymi.

GMINA LESZNO

-         W Lesznie- barokowy pałac, wzniesiony prawdopodobnie w 1 poł. XVIII w. dla

Łuszczewskich herbu Korczak. Niejednokrotnie ulegał on różnym przeobrażeniom;

Przebudowano wnętrza pałacowe, zmieniano elewacje, dobudowano nowe skrzydło.

Pałac pośrodku elewacji frontowej ma trójosiowy ryzalit. Na elewacjach znajduje się

Nerokokowa dekoracja z 2 poł. XIX w. Zachował się także park, założony w XVIII w., a przekształcony w XIX.

-         Kościół parafialny p.w. św. Jana Chrzciciela w Lesznie. Murowany w stylu neogotyckim, wzniesiony w latach 1849-1898 według projektu Konstantego Wojciechowskiego.

-         W Zaborowie – Kościół parafialny p.w. św. Anny.

Murowany, klasycystyczny, wzniesiony w 1791 r. według projektu Hilarego Szpilowskiego. Tuż obok znajduje się plebania i kuźnia z XIX w.

-         W Zaborowie – Pałac wzniesiony w latach 1901-1903 na miejscu wcześniejszego

dworu Izbińskich. Jest to pałac murowany eklektyczny z przewagą form barokowych i klasycystycznych, z elementami secesyjnymi. Pośrodku korpusu głównego znajdują się trójosiowe ryzality zwieńczone barokowymi szczytami. Przed ryzalitem frontowym znajduje się portyk, składający się z dwóch czworobocznych skrajnych filarów i dwóch kolumn. Po bokach korpusu znajdują się: oranżeria i łącznik, którym przechodzi się do pawilonu kuchennego. Pałac położony jest w dużym parku z 1 poł. XIX w., który opada tarasami w kierunku dwóch stawów.

-         W Zaborówku – pałac prawdopodobnie z 1 poł. XIX w. Wielokrotnie był

przebudowywany i  rozbudowywany. W stylu klasycyzmu i neorenesansu. Pałac posiada trzy obustronne piętrowe ryzality: dwa skrajne zwieńczone trójkątnymi szczytami i ryzalit zwieńczony szczytami uskokowymi. Ten ostatni ryzalit poprzedzony jest czterokolumnowym portykiem, podtrzymującym taras piętra i podjazdem. Budynek otaczają pozostałości parku.

GMINA OŻARÓW MAZOWIECKI  

-         Klasycystyczny dwór, wzniesiony na pocz.XIX w. Posiada nowsze drewniane części:

przedsionek i ganek. Dwór posiada także czterospadowy dach kryty gontem. W pobliżu zachował się park z okazami starodrzewu.

-         W Płochocinie – Neorenesnsowy pałac w formie willi włoskiej, wzniesiony w 1854 r.,

według projektu Henryka Marconiego, prawdopodobnie na murowanych piwnicach wcześniejszego drewnianego dworu. W XX w. został on przebudowany. Jest to budynek nieregularny, częściowo parterowy, częściowo piętrowy, z czworoboczną dwupiętrową wieżą. Od frontu ma półowalny trójarkadowy porty. Otaczają go pozostałości parku.

-         W Umiastowie – Późnoklasycystyczny dwór z około poł XIX w. W elewacji frontowej i ogrodowej posiada portyki wgłębne o czterech kolumnach bez baz. Zachowały się także pozostałości parku.

GMINA STARE BABICE

-         Barokowy kościół z 1728 roku.

-    We wsi Lipków – klasycystyczny kościół z 1792 r., zbudowany według projektu

      Henryka Szpilowskiego. Znajduje się w nim grobowiec fundatora świątyni  

      J.P.Jakubowicza, który był właścicielem manufaktury pasów polskich. 

-         W Lipkowie – dwór z XVIII w. i park, który został opisany w „Ogniem i mieczem”

Henryka Sienkiewicza.

-         W Zielonkach – neorenesansowy pałac z 1855 r. Jest to budynek częściowo

Parterowy i częściowo piętrowy z trzykondygnacyjną wieżą na planie koła o szpiczastym hełmie. Od frontu jest ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem, a poprzedzony żeliwnym gankiem o czterech smukłych kolumienkach. W pobliżu zachowały się pozostałości parku.

MIEJSCA PAMIĘCI NARODOWEJ

Przemierzając obszar Powiatu Warszawskiego Zachodniego, obok interesujących zabytkowych kościołów, dworków, alei parkowych, parków i kapliczek napotkamy rozrzucone w miastach oraz pomiędzy lasami Miejsca Pamięci Narodowej, przypominające młodemu pokoleniu o krwawych dziejach naszego narodu.

Na cmentarzach w Ołtarzewie i Pilaszkowie (gmina Ożarów Maz.) znajdują się mogiły 1236 żołnierzy, poległych w 1939 r. w walkach z hitlerowskimi niemcami.

Na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego we wrześniu 1939 r. rozbito idące na odsiecz Warszawie armie „Poznań” i „Pomorze’. Przez całą okupację Puszcza Kampinoska była schronieniem i miejscem szkolenia żołnierzy AK.

Świadectwem po latach 1939-45 są cmentarze wojenne w Laskach, Izabelinie, Łomiankach, Lesznie i Starych Babicach oraz rozsiane po całej Puszczy i jej obrzeżach samotne mogiły.